Eselbe Camp

Een grote buurman en bijzondere vogels

Zondag middag checkten we in bij Eselbe Camp, net buiten Nata in Botswana. Deze grond aan de Nata River was al jarenlang eigendom van Rupert’s moeder en sinds zij twintig jaar geleden overleed, wilde hij er een kleinschalige camping met een paar huisjes van maken. Vorig jaar is het dan eindelijk gelukt en in ruil voor wat klusjes kun je hier zelfs gratis verblijven, maar voor ons was het echt maar een korte stop tussen Francistown en Kasane. We hadden die afstand best in een dag kunnen rijden, maar het is vooral voor de honden wel erg warm in de auto. Read more

The Tourism Friendly team at African Casa

Een plek met een verhaal; African Casa

Gisteren zijn we verder noordelijk in Botswana getrokken van Gaborone naar Francistown, wat een lange, warme en saaie weg was, behalve wanneer vee of ezel karretjes de weg blokkeerden. We hebben net buiten de stad bij het stille Woodlands verbleven en vertrekken zo naar Nata, wat gelukkig niet zo’n lange rit is als gisteren. Read more

Ons volgeladen bakkie

Eindelijk in Gaborone

Soepel ging het niet, maar we zijn klaar voor onze tweede nacht in Botswana!

Howard en Dilo vertrokken al met vertraging uit Hartbeespoort donderdag ochtend en eenmaal bij de grens met Botswana bleken er allerlei problemen met de papieren van Howard te zijn. We hebben met iedereen gepraat, gepraat, gepraat en uiteindelijk helaas toch de handdoek in de ring gegooid. Hessel stond inmiddels ook al een tijd op de luchthaven van Gaborone, Botswana, dus Dilo ging hem ophalen en Howard moest helaas terug Zuid Afrika in om zijn papierwerk beter te regelen. We weten nog niet precies hoe, waar of wanneer, maar we komen elkaar ergens in Afrika weer tegen! Read more

Hessel, Howard en Dilo met paarden

Daar gaan we!

Het gaat nu echt gebeuren! Morgen ochtend laten we na zes bijzondere jaren Zuid Afrika achter ons om een nieuwe toekomst op te bouwen in Malawi; the Warm Heart of Africa. We weten nog niet precies waar we daar terecht komen of uberhaupt wat we precies gaan doen en daar worden vooral moeders een beetje zenuwachtig van, maar we hebben toch besloten onszelf in het diepe te gooien. We hebben al een redelijk lijstje aan contacten daar, vooral ook dankzij de moeite die Howard z’n broer daar ter plekke gedaan heeft, en uit gesprekken met de Malawi overheid bleek steeds weer dat ze hard werken aan het ontwikkelen van ecotoerisme in het land en mensen zoals wij welkom heten. Maar Afrika blijft Afrika en concrete afspraken maken op afstand is niet te doen. Dus hebben we besloten er maar ‘’gewoon’’ heen te gaan. Het voelt namelijk heel positief en als iets wat moet gebeuren en we hebben nog nooit spijt gehad om ons instinct te volgen! Read more