Dilo en Hessel bij Barefoot Safaris

We hebben het gered tot in Malawi!

Malawi! Het is vandaag kouder dan verwacht en zeker kouder dan gehoopt, maar we zijn er! Tien dagen geleden lieten we Hartbeespoort in Zuid Afrika achter ons en 3356 km later zitten we nu in Lilongwe, Malawi. Het was een mooie road trip door Botswana en Zambia met zoals altijd ups and downs, maar we hebben geen autopech of medische problemen gehad, dus we zijn enorm dankbaar. Read more

Mocha en JayJay

Suikerrietvelden en de Afrikaanse maffia

Gisterochtend (vrijdag) trotseerden we het verschrikkelijk drukke verkeer in Lusaka, de hoofdstad van Zambia. De ene na de andere grote rotonde was chaos en richtingaanwijzers leken niet te bestaan, dus we waren blij toen we eindelijk weer het platteland opreden. Zambia kent prachtige landschappen en de dorpjes met overwegend grasdak hutten geven prachtige sfeerbeelden. We reden langs inheemse bush, suikerrietvelden, bananenplantages en plekken met meer kerken dan inwoners. Het was een lange rit, maar wel mooi, vooral toen het verder naar het oosten steeds bergachtiger werd. Read more

De Victoria Watervallen zijn vanaf Zambia nogal droog in de winter

Bureaucratie en droge watervallen

Dinsdagochtend moesten we helaas alweer vroeg Kasane verlaten, omdat we de oversteek naar Zambia gingen maken en die grensovergang is nogal berucht. Onderweg naar de ferry (want de brug is nog steeds nèt niet af) om Botswana letterlijk achter ons te laten, verliep alles soepel en we stonden al om 07:00 aan wal in Zambia. En daar begon de ellende… Onze paspoorten werden snel gestempeld, maar er ontstond verwarring over de autopapieren. Vanwege de chaos met verschillende kantoortjes, tientallen grote vrachtwagens en honderden mensen hadden we toch maar de hulp -uiteraard tegen betaling- ingeroepen van een agent. Niet de politiesoort, maar een bemiddelaar. Zo’n mannetje dat er precies de weg weet en iedereen kent. Het bleek uiteindelijk wel mee te vallen en bestuurder Hessel moest ‘’slechts’’ veertien formulieren invullen met alle (ja alle!) gegevens. Read more

Eselbe Camp

Een grote buurman en bijzondere vogels

Zondag middag checkten we in bij Eselbe Camp, net buiten Nata in Botswana. Deze grond aan de Nata River was al jarenlang eigendom van Rupert’s moeder en sinds zij twintig jaar geleden overleed, wilde hij er een kleinschalige camping met een paar huisjes van maken. Vorig jaar is het dan eindelijk gelukt en in ruil voor wat klusjes kun je hier zelfs gratis verblijven, maar voor ons was het echt maar een korte stop tussen Francistown en Kasane. We hadden die afstand best in een dag kunnen rijden, maar het is vooral voor de honden wel erg warm in de auto. Read more

The Tourism Friendly team at African Casa

Een plek met een verhaal; African Casa

Gisteren zijn we verder noordelijk in Botswana getrokken van Gaborone naar Francistown, wat een lange, warme en saaie weg was, behalve wanneer vee of ezel karretjes de weg blokkeerden. We hebben net buiten de stad bij het stille Woodlands verbleven en vertrekken zo naar Nata, wat gelukkig niet zo’n lange rit is als gisteren. Read more

Ons volgeladen bakkie

Eindelijk in Gaborone

Soepel ging het niet, maar we zijn klaar voor onze tweede nacht in Botswana!

Howard en Dilo vertrokken al met vertraging uit Hartbeespoort donderdag ochtend en eenmaal bij de grens met Botswana bleken er allerlei problemen met de papieren van Howard te zijn. We hebben met iedereen gepraat, gepraat, gepraat en uiteindelijk helaas toch de handdoek in de ring gegooid. Hessel stond inmiddels ook al een tijd op de luchthaven van Gaborone, Botswana, dus Dilo ging hem ophalen en Howard moest helaas terug Zuid Afrika in om zijn papierwerk beter te regelen. We weten nog niet precies hoe, waar of wanneer, maar we komen elkaar ergens in Afrika weer tegen! Read more

Hessel, Howard en Dilo met paarden

Daar gaan we!

Het gaat nu echt gebeuren! Morgen ochtend laten we na zes bijzondere jaren Zuid Afrika achter ons om een nieuwe toekomst op te bouwen in Malawi; the Warm Heart of Africa. We weten nog niet precies waar we daar terecht komen of uberhaupt wat we precies gaan doen en daar worden vooral moeders een beetje zenuwachtig van, maar we hebben toch besloten onszelf in het diepe te gooien. We hebben al een redelijk lijstje aan contacten daar, vooral ook dankzij de moeite die Howard z’n broer daar ter plekke gedaan heeft, en uit gesprekken met de Malawi overheid bleek steeds weer dat ze hard werken aan het ontwikkelen van ecotoerisme in het land en mensen zoals wij welkom heten. Maar Afrika blijft Afrika en concrete afspraken maken op afstand is niet te doen. Dus hebben we besloten er maar ‘’gewoon’’ heen te gaan. Het voelt namelijk heel positief en als iets wat moet gebeuren en we hebben nog nooit spijt gehad om ons instinct te volgen! Read more